Vedanta Sara — class-wise notes from the ongoing discourse by Swami Sankarananda of Atma Vidyalayam. Each card below is one class; tap it to open that class's full notes. This set grows as the discourse continues.
அறிமுகம் (0:00–5:00)
வேதாந்த சாரம் வேதாந்தத்தின் "ரசத்தை" முழுமையாகத் தரும் சிறிய நூல்; இதை எழுதியவர் சதானந்தர்.
- ஆசிரியரின் காலம்: உறுதியாகத் தெரியவில்லை. நூலில் வித்யாரண்யரைக் குறிப்பிடுவதால் அவருக்குப் பின் வந்தவர்; சுமார் 600–1000 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்று சுவாமி கணிக்கிறார்.
- வேதாந்தத்தை முழுவதுமாகத் தருவதால் பல ஆசார்யர்கள் மாணவர்களுக்கு இதை முதலில் கற்பிக்கிறார்கள்.
- முன்னர் படித்த தத்துவ போதத்தில் முக்கிய கலைச்சொற்கள் (பரிபாஷை) அறிமுகமானது.
- கலைச்சொற்கள் ஏன்? மருத்துவம் போன்ற துறைகளுக்குத் தனிச்சொற்கள் இருப்பதுபோல. அன்றாடச் சொற்களின் பொருள் ஊருக்கு ஊர் மாறும்; கலைச்சொல் எங்கும் ஒரே பொருள் தரும் (தரப்படுத்தல்).
- நூல் இறைவணக்கம் (த்வைத பாவனையில்), பின் குரு வணக்கத்துடன் தொடங்குகிறது.
ஸ்லோகம் 1: மங்களாசரணம் (5:00–22:00)
இறைவனுக்கு ராமன், கிருஷ்ணன் போன்ற பெயர் தராமல், "அகண்ட சச்சிதானந்தம்" என்ற லட்சணத்தால் வணங்குகிறார்; இந்த வணக்கத்திலேயே வேதாந்தம் முழுவும் அடங்கியுள்ளது.
ஸ்லோகம்: அண்டம் ஸச்சிதானந்தம் அவாங்மனஸகோசரம் | ஆத்மானம் அிலாதாரம் ஆஶ்ரயே அபீஷ்டஸித்தயே ||
| சொல் | பொருள் |
|---|---|
| அகண்டம் | துண்டுபடாதது, பிளக்க முடியாதது |
| சச்சிதானந்தம் | இறைவனின் லட்சணம் – இருத்தல், அறிவுணர்வு, எல்லையற்றது |
| அவாங்மனஸகோசரம் | வாக்காலும் மனதாலும் பற்ற முடியாதது |
| ஆத்மானம் | எல்லோருடைய ஆத்மா; "நான்" என்ற சொல்லின் பொருள் |
| அகிலாதாரம் | அனைத்திற்கும் ஆதாரம் – உபாதான காரணமும் நிமித்த காரணமும் |
| அபீஷ்ட ஸித்தயே | நூல் தடையின்றி நிறைவுற்று, நீண்ட காலம் பயன் தர |
அகண்டம்
- வைரம் போலக் கடினமானதால் அல்ல; ஆகாயம் போல எல்லாவற்றுக்கும் இடம் தருவதால் பிளக்க முடியாதது.
- வடிவமுள்ள எதையும் இரண்டாக்கலாம்; அதனால்தான் இறைவனை "ஒன்று" என்னாமல் "இரண்டற்றது" (அத்வைதம்) என்கிறோம்.
லட்சணம் என்றால்
- ஒரு பொருளை மற்ற அனைத்திலிருந்தும் பிரித்துக் காட்டும் சொல் (ஸர்வம் வ்யாவர்த்தகம்).
- உதா: "இரண்டு காலில் நடப்பவன்" – மனிதனுக்கு லட்சணம் அல்ல; பறவைகளுக்கும் பொருந்தும்.
- இறைவனின் லட்சணம் \= சத்-சித்-ஆனந்தம். லட்சணம் தெளிவாகாததால்தான் ஆஸ்திக-நாஸ்திக வாதம் தொடர்கிறது.
சத் – சித் – ஆனந்தம்
- சத் (இருத்தல்): எந்தப் பொருளையும் மனதில் வைக்காமல் "இருக்கிறது" என்று மட்டும் கற்பனை செய்ய முடியாது – இதுவே வாக்கு-மனத்திற்கு எட்டாத தன்மை. விவேக-வைராக்கியமுள்ள மனதுக்கே புலனாகும்; நூல் முடியும்போது தெளிவாகும்.
- சித் (அறிவுணர்வு): நாம் "இருக்கிறது" என்பதெல்லாம் ஜடப் பொருள்கள்; ஆனால் இந்த சத் அறிவுமயமானது. சித் \= ஞானம்.
- ஆனந்தம் / அனந்தம்: எல்லையற்ற இருத்தல், எல்லையற்ற உணர்வு. மூன்று சொற்களும் பிரிக்க முடியாதபடி ஒரே பொருளைக் குறிக்கின்றன.
ஜீவன் vs இறைவன்
| சத் | சித் | எல்லை | |
|---|---|---|---|
| ஜீவன் | உண்டு | உண்டு | சரீர அளவுக்கு உட்பட்டது |
| இறைவன் | உண்டு | உண்டு | அனந்தம் (எல்லையற்றது) |
- ஒரே வேறுபாடு அளவு மட்டுமே. தன்னை அனந்த சத், அனந்த சித் என்று அறிபவன் ஞானி, ஜீவன்முக்தன், பிரம்மவித் (பிரம்மவித் பிரம்மைவ பவதி).
- கடவுளை "அடைய" எதுவும் செய்ய வேண்டாம்; எல்லை என்ற நினைவை விட்டால் போதும்.
- இந்த ஞானிகளுக்கு "பூஜ்யஸ்ரீ" என்ற சிறப்புப் பெயர்.
வாக்கும் மனமும் எட்டாதது – ஏன்? (20:00–30:00)
சொல்லும் உணர்வும் பொருள்களைத்தான் பற்றும்; ஆத்மா பற்றும் "விஷயம்" அல்ல, பற்றுபவனே.
- உபநிஷத் ஆதாரம்:
- தைத்திரீய உபநிஷத் – "யதோ வாசோ நிவர்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா ஸஹ": சொற்கள் மனதோடு சேர்ந்து அடையாமல் திரும்பும் இடம்.
- கட உபநிஷத் (யமன் – நசிகேதஸ்) – "நைவ வாசா ந மனஸா ப்ராப்தும் ஶக்யோ ந சக்ஷுஷா": வாக்கு, மனம், கண் எதனாலும் அடைய முடியாது.
- வாக்கு ஏன் பற்றாது: எந்த மொழி அகராதியிலும் நான்கு வகை சொற்களே உண்டு:
| வகை | உதாரணம் | இறைவனிடம்? |
|---|---|---|
| ஜாதி / நாம (பெயர்) | பானை, வானம், பூமி | இல்லை – சச்சிதானந்தம் பெயர் அல்ல, லட்சணம் |
| குணம் | கோபம், சிவப்பு, நீளம் | இல்லை – நிர்குணம் |
| கிரியை (வினை) | நடத்தல், பறத்தல் | இல்லை – நிஷ்க்ரியம் (படைப்பு மாயை) |
| சம்பந்தம் (உறவு) | மேலே, கீழே, உள்ளே | இல்லை – இரண்டற்றவன் |
- மனம் ஏன் பற்றாது: மனம் ஐந்து புலன்கள் வழியே உணரும்; இறைவனுக்கு ஒலி, ஒளி, வாசனை, சுவை, தொடுகை இல்லை.
- தீர்வு: "யார் பார்க்க விரும்புகிறார்?" – அந்த "நான்" தான் ஆத்மா. மனம் பற்றுவதும் விடுவதுமே ஆத்மாவால்தான்; அதைத் தனியே பார்க்க வேண்டியதில்லை.
- கண் காணும், மனம் உணரும், வாய் சொல்லும் அனைத்துமே ஆத்மாதான் – ஒரு காட்சி மட்டும் அல்ல.
- ஆத்மானம்: அமைதியில் "நான்" என அமரும்போது உணரும் அதுவே அகண்ட சச்சிதானந்தம்.
- அகிலாதாரம்:
- கிலம் \= சிறு பகுதி; அகிலம் \= ஒன்றுவிடாமல் அனைத்தும்.
- மேசை – பூந்தொட்டி போல தனி ஆதாரம் அல்ல; "எதனால் ஆக்கப்பட்டது?" என்ற பொருளில் ஆதாரம் (நாற்காலிக்கு மரம் போல).
- பிரபஞ்சம் வரும்முன்பே இருந்ததால் அது பிரபஞ்சம் போன்றதாக இருக்க முடியாது – அது ஆத்மா.
ஸ்லோகம் 2: குரு வந்தனம் (32:00–35:30)
சதானந்தர் தம் குரு அத்வயானந்தரை வணங்கி, தம் அறிவுக்கு ஏற்றவாறு வேதாந்த சாரத்தைச் சொல்வதாகப் பணிவுடன் தொடங்குகிறார்.
ஸ்லோகம்: அர்த்ததோப்யத்வயானந்தான் அதீத த்வைத பானதஃ | ுரூனாராத்ய வேதாந்தஸாரம் வக்ஷ்யே யதாமதி ||
- அர்த்ததோபி: பெயருக்கு ஏற்றபடியே வாழ்பவர்.
- அத்வயானந்தம் vs த்வைதானந்தம்:
- சாதாரண மனிதன்: "நான் வேறு, ஆனந்தம் வேறு" – எப்போதாவது கிடைத்துப் பிரியும் ஆனந்தம்.
- குரு: தானே ஆனந்தம்; வேறு ஆனந்தம் தேட வேண்டியதில்லை.
- அதீத த்வைத பானதஃ: இருமையாகத் தோன்றும் இவ்வுலகில் அதைக் கடந்தவர்.
- யதாமதி: "என் அறிவுக்கு எட்டியவரை" – பிழையற்ற நூலாக இருந்தாலும் பெரியவர்களின் பணிவுக்கு எடுத்துக்காட்டு.
ஸ்லோகம் 3: வேதாந்தம் என்றால் என்ன (35:30–53:00)
வேதாந்தம் \= உபநிஷத்துகள் என்ற பிரமாணம்; அதற்குத் துணை பிரம்ம சூத்திரம் முதலிய நூல்கள்.
ஸ்லோகம்: வேதாந்தோ நாம உபநிஷத்ப்ரமாணம் ததுபகாரீணி சாரீரகஸூத்ராதீனி ச
வேதாந்தம் \= சித்தாந்தம்
- சித்தாந்தம் \= இறுதியான தீர்மானம் (final derivation). விஞ்ஞானி பலகை முழுவதும் கணக்கிட்டு கடைசியில் எழுதும் சமன்பாடு போல.
- வேதாந்தம் \= வேதத்தின் "அந்தம்": வேதம் அளவற்றது; அது முடிந்துவிட்டது என்ற பொருள் அல்ல. கடைசியாகச் சொல்ல வந்த தாத்பர்யம்.
- வேதம் பாவ-புண்ணியம், சொர்க்கம், தேவதைகள், சிருஷ்டி என பல பேசினாலும் அவை அவாந்தரம் (சுற்றிவளைத்த பேச்சு); மையக் கருத்து "அயமாத்மா ப்ரஹ்ம".
- மஹாவாக்கியங்கள்: அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி, தத்த்வமஸி, ப்ரஜ்ஞானம் ப்ரஹ்ம, அயமாத்மா ப்ரஹ்ம.
வேதம் vs வேதாந்தம்
| வேதம் (கர்ம காண்டம்) | வேதாந்தம் (ஞான காண்டம்) | |
|---|---|---|
| எதைப் பற்றி | இனிமேல் அடைய வேண்டியவை (ஸாத்ய வஸ்து) | ஏற்கனவே இருப்பது (ஸித்த வஸ்து) |
| உதாரணம் | மழை, குழந்தை, சொர்க்கம், நீண்ட ஆயுளுக்கான சாதனங்கள் | "நீ ஏற்கனவே இறைவன்" – மறந்ததை நினைவூட்டுதல் |
பிரமாதா – பிரமாணம் – பிரமேயம்
| சொல் | பொருள் | மோப்ப நாய் உதாரணம் |
|---|---|---|
| பிரமாதா | அறிய விரும்புபவன் | நாய் |
| பிரமேயம் | அறியப்பட வேண்டியது | குற்றவாளி / போதைப்பொருள் |
| பிரமாணம் | அறிவதற்கான சாதனம் | வாசனை (மூக்கு) |
- தேனைச் சுவைக்க நாக்கு வேண்டும்; கண்ணோ காதோ பயன்படாது. அதுபோல இறைவனை அறிய புலன்கள் பயனற்றவை; உபநிஷத்தே பிரமாணம் (சப்த பிரமாணம்).
- சாங்கியம், வைசேடிகம், ந்யாயம், பூர்வ மீமாம்சை, பௌத்தம், சமணம், விஞ்ஞானம் – இவை இறைவனைக் காட்டா. இது மொழிப் பிரச்சனை அல்ல; வாக்கிய அமைப்பின் தன்மை.
ததுபகாரீணி – துணை நூல்கள்
- சாரீரக மீமாம்சை \= பிரம்ம சூத்திரம் (வியாசர்). சாரீரகம் \= சரீரத்தினுள் இருக்கும் ஆத்மா (சரீரி) பற்றியது.
- உபநிஷத் சொன்னதை தர்க்கம், யுக்தி, அனுபவம் கொண்டு விளக்கும் துணைப் பிரமாணம்.
- "ஆதி" – வேதாந்த சாரம் போன்ற நூல்களும் உதவி செய்யும்.
உபநிஷத் என்ற சொல்லின் பொருள் (53:00–1:03:30)
உபநிஷத் என்ற தலைப்பே நூலின் சாரம், விளைவு, பயன் மூன்றையும் சொல்லிவிடுகிறது – வேறு எந்த நூலின் தலைப்பும் இப்படி இல்லை.
| பகுதி | பொருள் |
|---|---|
| உப | அருகில் – உன்னை உன்னிடம் இட்டுச் செல்வது, உள்முகமாகத் திருப்புவது |
| நி | நிச்சயமாக – வேறு வழியில்லை |
| ஷத் | மூன்று பொருள்: தகர்த்தெறிதல் (விஶரணம்), அடைவித்தல் (அவகதி), வேரோடு புடுங்குதல் |
- எதைத் தகர்க்கிறது? சம்சாரம் (பவம்).
- மனிதனுக்கு மட்டும் "அடுத்து என்ன?" என்ற இடைவிடாத பதற்றம்; ஆழ்மனதில் இறுக்கிக் கட்டிய தந்தி போல் இருக்கிறது. இதுவே சம்சாரம்.
- மோட்சம் \= பேரானந்தத்தைத் தடுக்கும் இந்த பவத்திலிருந்து முழு விடுதலை; அப்போது தளர்ச்சி, ஓய்வு, ஆனந்தம்.
- உப – மிக அருகில் இருப்பது நானே: தோல், தசை, எலும்பைவிட நான் எனக்கு அருகில். ஆனால் ஆனந்தம் தொலைவில் இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது; உபநிஷத் உன்னை உன்னிடமே அமரவைக்கிறது.
- 108 உபநிஷத்துகள் (வேதத்தின் ஞான காண்டம்): வெவ்வேறாக இருந்தாலும் "ஆத்மாவே பிரம்மம்" என்பதில் ஒத்துப் போகின்றன – இது சமன்வயம்.
- வியாசரின் பிரம்ம சூத்திரத்தின் முதல் அத்தியாயம் சமன்வய அத்தியாயம்; முதல் சூத்திரம் "அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா".
சுருக்கம்
- இன்று மூன்று ஸ்லோகங்கள்: இறைவணக்கம், குரு வணக்கம், வேதாந்தம் என்ற சொல்.
- நூல் உபநிஷத்தையும் பிரம்ம சூத்திரத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.
- அடுத்த வகுப்பு: அனுபந்த சதுஷ்டயம்.
அறிமுகம் (0:00–3:00)
இந்த வகுப்பு அனுபந்த சதுஷ்டயத்திலிருந்து அதிகாரி லட்சணம் வரை, அதிகாரிக்குரிய கர்மங்கள் வரை செல்கிறது.
- தொடக்கம்: குரு வந்தனம், தட்சிணாமூர்த்தி தியானம், சாந்தி மந்திரம்.
- முந்தைய வகுப்பில்: இறைவணக்கம், குரு பிரார்த்தனை, "வேதாந்தம்" என்ற சொல்லின் பொருள்.
- ஆசிரியர் (சதானந்தர்) கூற்று: வேதாந்தம் \= உபநிஷத்துகள் என்ற பிரமாணம்; அதற்குத் துணையாக பிரம்ம சூத்திரம் (சாரீரக சூத்திரம்) போன்ற நூல்கள்.
- துணை நூல்களின் மூன்று வகைகள்:
1. சித்தி கிரந்தங்கள் – அத்வைத சித்தி, நைஷ்கர்ம்ய சித்தி.
2. விவேக நூல்கள் – திருக்-திருஷ்ய விவேகம் போன்றவை.
3. பொது (popular) நூல்கள் – ஆத்ம போதம், தத்துவ போதம், வேதாந்த சாரம்; வேதாந்தத்தை மக்களிடம் எளிதாகக் கொண்டு செல்பவை.
பிரமாணம் – அறிவு தரும் சாதனம் (3:00–14:00)
பிரமாணம் அறிவைத் தருகிறது; ஆனால் அது உண்மையா பொய்யா என்பதை விசாரணையால்தான் நிச்சயிக்க வேண்டும்.
- பொருள்: முறையாக அறிவைப் பெறும் கருவி (valid means of knowledge). "மா" / "மானம்" \= அளத்தல்.
- எல்லா உயிர்களும் பிரமாணங்களால் உலகை "அளந்து" வாழ்கின்றன.
- பட்டாம்பூச்சிக்கு வாசனையே முக்கிய பிரமாணம்; புழுவாக இருந்தபோது நாக்கு. ஒரே உயிரிலும் பிரமாணம் மாறுகிறது.
- எத்தனை பிரமாணங்கள்?
- சிலர்: இரண்டு மட்டும் – பிரத்தியக்ஷம் (புலன்கள்), அனுமானம் (inference).
- வேதாந்திகள்: மேலும் மூன்று சேர்த்து ஐந்து (சப்த பிரமாணம் உட்பட).
- அடிப்படை புலன்களே; நமக்குத் தெரியும் "உலகம்" நம் இந்திரியங்களின் சக்தியும் எல்லையும் சார்ந்தது.
- மனிதன் புத்தியால் புலன்களின் எல்லையை விரிவாக்குகிறான் – டெலஸ்கோப், மைக்ரோஸ்கோப், மூக்குக்கண்ணாடி.
- பிரமாணம் ≠ உண்மை: கானல்நீர் உதாரணம் – கண் "நீர்" என்கிறது; நாக்கு, தொடுதல் போன்ற பிற பிரமாணங்களால் சோதித்தே உண்மை தெரியும்.
- சப்த பிரமாணம்: புத்தகமும் (உபநிஷத்து) அறிவைத் தரும் பிரமாணம்.
- ஆத்மா, பிரம்மம், பிறப்பு-இறப்பு, பந்தம், மோட்சம் பற்றி அறிய உபநிஷத்தே பிரமாணம்.
- அதையும் மனனம் (தொடர் சிந்தனை, விசாரணை) மூலம் உறுதி செய்ய வேண்டும்.
- குரு பரம்பரை அனுபவத்தால் உறுதிசெய்ததால், உபநிஷத்தை "உண்மையைத் தரும் பிரமாணம்" என நம்பி ஏற்பது \= ஸ்ரத்தா.
- பிரமாண விசாரம் பெரிய தலைப்பு; பின்னொரு வகுப்பில் விரிவாக.
ஸ்லோகம் 4–5: அனுபந்த சதுஷ்டயம் (14:00–21:00)
உபநிஷத்தின் அனுபந்தமே இந்த நூலுக்கும் அனுபந்தம் என்பதால், ஆசிரியர் தனியாக விளக்கவில்லை (ஸ்லோகம் 4: "பதக் ந ஆலோசனீயாள்").
- அனுபந்தம் \= ஒவ்வொரு நூலுக்கும் இருக்க வேண்டிய முன்னுரை (introduction).
- ஸ்லோகம் 5: அனுபந்தம் \= அதிகாரி + விஷயம் + சம்பந்தம் + பிரயோஜனம்.
| அங்கம் | கேள்வி | வேதாந்த சாரத்தில் |
|---|---|---|
| விஷயம் | நூல் எதைப் பற்றியது? | ஜீவ-பிரம்ம ஐக்கியம் – நானே இறைவன் |
| பிரயோஜனம் | என்ன பயன்? | மோட்சம் |
| அதிகாரி | யாருக்கு ஏற்றது? | மோட்சத்தில் தீவிர ஆர்வமுள்ள முமுக்ஷு |
| சம்பந்தம் | விஷயத்துக்கும் பயனுக்கும் உறவு? | அறிவே மோட்சம் |
- சம்பந்தத்தின் முக்கியத்துவம்: தவம், விரதம், தியானம், பக்தி மூலம் மகான்கள் மோட்சம் தேடினார்கள்; ஒரு நூலைப் படித்தால் மோட்சமா? – என்ற ஐயத்தை இது தீர்க்கிறது.
- இறைவனோடு கலத்தல் ஒரு செயல் அல்ல; நீ ஏற்கனவே இறைவன்.
- அறியாமையால் "நான் வேறு, கடவுள் வேறு" என்ற எண்ணம்; சரியான அறிவை நூல் தரும் – அதுவே மோட்சம் (ஞானமேவ மோக்ஷம்).
- விஷயம், பிரயோஜனம், சம்பந்தம் – தத்துவ போதத்தில் ஏற்கனவே பார்த்தோம். இங்கு ஆசிரியர் அதிகாரி பற்றி மட்டும் விரிவாகப் பேசுகிறார்.
ஸ்லோகம் 6: அதிகாரி லட்சணம் (21:00–35:00)
மனத்தூய்மையும் மன ஒருமுகப்பாடும் கொண்ட, மோட்சத்தில் ஆர்வமுள்ளவனே அதிகாரி; பிறப்பு அல்ல.
ஸ்லோகத்தின் பகுதிகள்:
- விதிவத் அதீத வேத வேதாங்க – முறைப்படி (உபநயனம், குருகுலம்) வேதமும் ஆறு வேதாங்கங்களும் (சிக்ஷா, கல்பம், வ்யாகரணம், நிருக்தம், சந்தஸ், ஜோதிடம்) கற்றவன்.
- ஆபாததஃ அதிகத அில வேதார்த்த – வேதார்த்தத்தை மேலோட்டமாக (பொது அறிவாக) அறிந்தவன். மனப்பாடம் இருந்தாலும் குருவிடம் கற்காவிட்டால் அது ஆழமான அறிவு அல்ல.
- அஸ்மின் ஜன்மனி ஜன்மாந்தரே வா – இந்தப் பிறவியிலோ முந்தைய பிறவிகளிலோ (உதா: சுகர், விதுரர்).
- காம்ய நிஷித்த வர்ஜன – ஆசைக் கர்மங்களையும் தீய கர்மங்களையும் விட்டவன்.
- நித்ய நைமித்திக பிராயச்சித்த உபாசனா அனுஷ்டானம் – இந்த நான்கு வகை கர்மங்களைச் செய்பவன்.
- நிர்கத நிகில கல்மஷதயா – இதனால் மனதின் அழுக்குகள் நீங்கி, நிதாந்த நிர்மல மனம் கொண்டவன்.
- சாதன சதுஷ்டய சம்பன்ன ப்ரமாதா – நான்கு சாதனங்களையும் கொண்ட "அறிபவன்" (கர்த்தா அல்ல; செயலால் அல்ல, அறிவால் மோட்சம்).
சுவாமியின் விளக்கம்:
- இது பிராமணர்களுக்கு மட்டும் என்று நினைக்க வேண்டாம். காலம் தொடக்கமில்லாதது; அனந்த கோடி பிறவிகளில் எல்லோரும் எல்லா வர்ணமாகவும், முனிவராகவும், விலங்காகவும் வாழ்ந்திருக்கிறோம்.
- சென்ற பிறவிகளில் வேதம் கற்றிருக்காமல் யாரும் இருக்க முடியாது; பிரம்மத்தை அறிய ஆசை வந்தவனே பிராமணன். தாழ்வு மனப்பான்மையும் உயர் மனப்பான்மையும் வேண்டாம்.
- "வேதம், உபநிஷத்து என்று ஒன்று இருக்கிறது; அதைப் படிக்க வந்தேன்" – இந்த ஆபாத ஞானமே போதும்.
மனத்திற்கு தேவையான இரண்டு இயல்புகள்:
- ஏகாக்ர புத்தி (மன ஒருமுகப்பாடு): ஒரு தலைப்பை முடிவு கிடைக்கும் வரை நீண்ட நேரம் சிந்திக்கும் வல்லமை. இது இருந்தால் தனியாக தியானம் தேவையில்லை; தியானத்தால் சித்தி கிடைக்கலாம், ஞானம் கிடைக்காது.
- சித்த சுத்தி (மனத்தூய்மை): மனதின் மாசு \= ராக-த்வேஷம் (விருப்பு-வெறுப்பு); புத்தியின் மாசு \= மோகம். எல்லாமே இறைவனின் வெளிப்பாடு என்று புரிந்தால் விருப்பு-வெறுப்பு தணியும்.
- வேதாந்தம் படிக்கப் படிக்கவே மனம் தூய்மையடைந்து ஒருமுகப்படும்; முன்பே தகுதி அடைந்துவிட்டு வர வேண்டியதில்லை.
காமிய மற்றும் நிஷித்த கர்மம் – விடுவிக்க வேண்டியவை (ஸ்லோகம் 7–8, 35:00–43:00)
சுவாமி பழைய யக்ஞ உதாரணங்களை இன்றைய வாழ்க்கைக்குப் பொருந்தும்படி மறுவிளக்கம் செய்கிறார்.
காமிய கர்மம் (ஸ்லோகம் 7)
- நூல் வரையறை: சொர்க்கம் போன்ற விரும்பிய பலன்களைத் தரும் கர்மங்கள் – ஜோதிஷ்டோமம் (சொர்க்கம்), காரீரிஷ்டி (மழை), புத்ரகாமேஷ்டி (குழந்தை).
- இன்றைய பொருள்: இஹலோக, பரலோக சுகத்துக்காகப் பணத்தைத் தேடிக் குவிக்கும் செயல்கள் எல்லாம் காமிய கர்மம்.
- பணம் பதவி, புகழ், மரியாதை எல்லாம் தருவதால் மனத்தை அசுத்தப்படுத்தும் முக்கிய காரணம்.
- தீர்வு: பணத்தின் மீது விருப்பும் வேண்டாம், வெறுப்பும் வேண்டாம். வாழ்வாதாரம், குடும்பம், சமூகத் தொண்டுக்கு அளவாக – உழைப்புக்கு கிடைப்பதை ஏற்று வாழுதல்.
| பணத்தை அணுகும் விதம் | பெயர் |
|---|---|
| விரும்பிக் குவிப்பவன் | கர்மி |
| விருப்பு-வெறுப்பின்றி கையாள்பவன் | கர்மயோகி |
| முழுவதுமாகத் துறந்தவன் | சன்னியாசி |
நிஷித்த கர்மம் (ஸ்லோகம் 8)
- நூல் வரையறை: நரகம் போன்ற துன்பப் பலன்களைத் தரும், வேதம் தடைசெய்த கர்மங்கள் (உதா: பிரம்மஹத்தி). வழக்கமான பட்டியல்: குடி, விபச்சாரம், பொய், திருட்டு.
- இன்றைய பொருள்: பிறர் மனதைப் புண்படுத்துவதுதான் மிகப் பெரிய நிஷித்த கர்மம் – செயலாலோ, பேச்சாலோ, அறிவுரையாலோ.
- பேசும்போது பதில் தராமல் இருப்பது, ஒருவரின் வாய்ப்பைத் தட்டிப் பறிப்பது, போட்டி போடுவது – இவையும் மனதைப் புண்படுத்தும்.
- போட்டியின்றி, எல்லோரிடமும் அனுசரணையாக வாழ்வதே நற்கர்மம்.
நித்திய கர்மம் மற்றும் பஞ்சமகா யக்ஞம் (43:00–59:30)
நித்திய கர்மம் \= காரணமின்றி தினமும் செய்ய வேண்டிய கடமைகள்; இன்றைக்கு அத்தியாவசிய வடிவம் பஞ்சமகா யக்ஞம்.
- நூல் வரையறை: சந்தியாவந்தனம், அக்னிஹோத்ரம்; செய்யாவிட்டால் ப்ரத்யவாயம் (சிறு பாவம்) உண்டாகும்.
- சந்தியாவந்தனம்: காலை, நண்பகல், மாலை – மூன்று சந்தி நேரங்களில் வழிபாடு.
- இன்றைய பொருள்: பல் துலக்குதல், குளித்தல், தூய்மையான உடை, அளவான உணவு, ஒழுக்கம், தினசரி தெய்வ வழிபாடு. (வேலை/தொழில் நித்திய கர்மம் அல்ல – அது வாழ்வாதாரத்துக்கானது.)
- செய்தால் தனி லாபம் இல்லை; செய்யாவிட்டால் பிறருக்குத் தொல்லை (உதா: துர்நாற்றம்) – இதுவே ப்ரத்யவாயம் என்று புரிந்துகொள்ளலாம்.
- சங்கரர் கருத்து: "செய்யாமையால் பாவம்" என்பது முரணானது; நித்திய கர்மத்துக்கு அவர் வேறு விளக்கம் தருகிறார்.
- இவை எல்லாம் மனத்தூய்மை, ஒருமுகப்பாட்டுக்காகவே. கர்மம் \= கொடுத்து வாங்கும் பரிமாற்றம்; தெய்வத்திடம் கொடுத்து தெய்வத்திடம் வாங்கினால் அது யக்ஞம் (கீதை: யஜ்ஞார்த்த கர்ம).
பஞ்சமகா யக்ஞம் – நடைமுறையில்
| யக்ஞம் | யாருக்கு | எளிய நடைமுறை |
|---|---|---|
| தேவ யக்ஞம் | தெய்வம் | தினமும் ஒரு நிமிடம் கைகூப்பி வணங்குதல்; விளக்கேற்றி பூஜை; முடியாவிட்டால் வாரம் ஒருமுறை கோயிலில் 2 மணி நேரம் |
| ரிஷி யக்ஞம் | கற்றுக்கொடுத்த ஆசிரியர்கள் | தினமும் ஏதாவது ஒரு நூலைப் படித்தல் – கீதை, பாகவதம், அல்லது பழைய பாடப்புத்தகமே கூட |
| பித்ரு யக்ஞம் | முன்னோர் | சாப்பிடும்முன் 30 வினாடி முன்னோரை நினைத்து உணவை அர்ப்பணித்தல் (அமாவாசை தர்ப்பணம் முடியாவிட்டாலும்) |
| மனுஷ்ய (ஆத்ம) யக்ஞம் | சுற்றியுள்ள மக்கள் | தினமும் யாருக்காவது ஒரு உபகாரம்; காவலாளிக்கு வணக்கம், புன்னகை, இனிய சொல் |
| பூத யக்ஞம் | ஜட உலகம், உயிரினங்கள் | நீர் சேமிப்பு; கார் பூலிங்/பொதுப் போக்குவரத்து; எரிபொருள், மின்சாரம் சேமிப்பு; பிளாஸ்டிக், ரசாயனத்தால் நிலத்தை மாசுபடுத்தாமை |
- ரிஷி யக்ஞத்தின் நோக்கம்: படிக்கும் பழக்கம் வந்தால்தான் பின்னர் உபநிஷத்து படிக்க முடியும்.
- பூத யக்ஞம் \= நீர், காற்று, அக்னி, நிலம் என ஐந்து பூதங்களுக்கும் காட்டும் மரியாதை; இதுவும் மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும்.
நைமித்திக மற்றும் பிராயச்சித்த கர்மம் (59:30–1:11:30)
இரண்டும் செய்ய வேண்டியவை; நோக்கம் மீண்டும் மனத்தூய்மை.
நைமித்திக கர்மம்
- ஒரு குறிப்பிட்ட நிமித்தத்திற்காக (காரணத்திற்காக) செய்யும் கர்மம். நூல் உதாரணம்: ஜாதேஷ்டி (குழந்தை பிறந்தவுடன்).
- இன்றைய வடிவம்:
- அமாவாசை, பௌர்ணமி, கிரகண கால வழிபாடுகள்.
- பண்டிகைகள்: பொங்கல், தீபாவளி, நவராத்திரி, கிருஷ்ண ஜெயந்தி, ராம ஜெயந்தி.
- குடும்பச் சடங்குகள் (சம்ஸ்காரங்கள்): நாமகரணம், அன்னப்ராசனம், விஜயதசமி அக்ஷராப்யாசம், மஞ்சள் நீராட்டு, முன்/பின் திருமண சடங்குகள், ஓய்வு, மரண சடங்குகள்.
பிராயச்சித்த கர்மம்
- பாவத்தை நீக்கும் கர்மம். ஆங்கிரஸ ஸ்மிருதியின் விளக்கம்: "பிராய" \= தவம், "சித்த" \= நிச்சயம்; இரண்டும் சேர்ந்தது பிராயச்சித்தம்.
- தர்ம சாஸ்திர நூல்கள் (மனு, யாஜ்ஞவல்க்ய, ஆம்பஸ்தம்ப, ஆங்கிரஸ ஸ்மிருதிகள்) பல பிராயச்சித்தங்களைச் சொல்கின்றன: அகமர்ஷணம், கிருச்சிரம், அதிகிருச்சிரம், சாந்திராயணம் முதலியன.
- ஏன் தேவை: யாருக்கும் தெரியாத தவறுகளுக்காக (தாய், தந்தை, நண்பன், குருவுக்கு செய்த துரோகம்) குற்ற உணர்வில் வாழாமல், தனக்குத்தானே தண்டனை கொடுத்துக்கொண்டு விடுபட.
- உண்ணாவிரதம் சிறந்த தவம்: பசி ஒவ்வொரு முறையும் நோன்பையும் இறைவனையும் நினைவூட்டும். விரதம் வெளிப்படையாகத் தெரியக்கூடாது.
இரண்டு உதாரண விரதங்கள்:
| விரதம் | காலம் | முறை |
|---|---|---|
| அதிகிருச்சிரம் | 9 நாட்கள் | முதல் 3 நாள் காலையில் ஒரு பிடி சாதம்; அடுத்த 3 நாள் மாலையில் ஒரு பிடி; கடைசி 3 நாள் யாராவது தானாகக் கொண்டுவந்து கொடுத்தால் மட்டும் ஒரு பிடி |
| சாந்திராயணம் | ஒரு மாதம் (சந்திர சுழற்சி) | பௌர்ணமியன்று நாளுக்கு 15 கவளம்; தேய்பிறையில் நாளுக்கு ஒன்று குறைத்து அமாவாசையில் முழு உபவாசம்; வளர்பிறையில் மீண்டும் ஒவ்வொன்றாகக் கூட்டுதல் |
- சுவாமி கூறுவது: இதனால் உடல்சுத்தி (வயிற்று பாக்டீரியா சமநிலை, திசு புதுப்பித்தல்), மனச்சுத்தி, பசியைக் கட்டுப்படுத்தும் வல்லமை, இறைச்சிந்தனைக்கு அதிக நேரம். (உடல்நலம் சார்ந்த இக்கூற்றுகள் சுவாமியின் கருத்து; நீண்ட உண்ணாவிரதத்துக்கு முன் மருத்துவரிடம் கலந்தாலோசிப்பது நல்லது.)
சுருக்கம் மற்றும் அடுத்த வகுப்பு (1:11:30–1:14:19)
அதிகாரி \= காமிய, நிஷித்த கர்மங்களை விட்டு, நித்திய-நைமித்திக-பிராயச்சித்த-உபாசனை கர்மங்களைச் செய்து, தூய்மையான ஒருமுகப்பட்ட மனம் கொண்ட முமுக்ஷு.
| கர்மம் | நிலை | இன்றைய சுருக்கம் |
|---|---|---|
| காமிய | விடு | பணத்தைக் குவிக்கும் ஆசைச் செயல்கள் |
| நிஷித்த | விடு | பிறர் மனதைப் புண்படுத்தும் செயல்கள் |
| நித்திய | செய் | தினசரி கடமைகள் + பஞ்சமகா யக்ஞம் |
| நைமித்திக | செய் | பண்டிகைகள், குடும்பச் சடங்குகள் |
| பிராயச்சித்த | செய் | விரதம்/தவம் மூலம் பாவ நீக்கம் |
| உபாசனை | செய் | அடுத்த வகுப்பில் |
- அடுத்த வகுப்பு: உபாசனை என்ற கர்மம். வெள்ளிக்கிழமை வகுப்பு நடைபெறாமல் போகலாம்; அடுத்த சந்திப்பு செவ்வாய்க்கிழமை.
- முடிவு: பூர்ணமதள் சாந்தி மந்திரம்.
மீள்பார்வை: கர்மங்களும் வைராக்கியமும் (1:00–8:00)
கர்மங்களைத் தெரிந்தெடுத்துச் செய்வதன் நோக்கம்: மனம் பக்குவப்பட்டு வைராக்கியமும் விவேகமும் வருவது.
- அதிகாரி: நிஷித்த கர்மத்தை விடுகிறான்; நித்திய, நைமித்திக, பிராயச்சித்த கர்மங்களைச் செய்கிறான்; காமிய கர்மத்தைக் குறைக்கிறான்.
- காமிய கர்மம் முழுவதும் தடையில்லை; ஞானத்துக்கு இடையூறாகாத ஆசைகளை நிறைவேற்றலாம். குருகுலத்தில் சேர்ந்தபின் "முழுநேர ஈடுபாடு" வந்தால் புதிய ஆசைக் கர்மங்கள் தானாகக் குறையும்.
- யக்ஞம் = கொடுத்தல்-வாங்குதல் (transaction). தரும்போது கர்த்தா, பெறும்போது போக்தா.
- ஏன் கர்த்தா-போக்தாவாக இருக்க வேண்டும்? ஆத்மா அகர்த்தா, அபோக்தா. ஆனால் அனாதிகாலமாகச் செய்து-அனுபவித்து பழகியவன் ஒரே நாளில் அதை விட முடியாது; வைராக்கியத்தால் படிப்படியாகத்தான்.
- விவேகம்: உலக சுகங்கள் அநித்தியம் – கையில் பிடித்த பறவை பறந்துவிடுவதுபோல், கண்ணாடிப் பாத்திரம் உடைவதுபோல். நித்திய சுகம் எங்கே என்ற தேடல் தொடங்குகிறது.
- இன்று: கர்ம வரிசையின் கடைசியான உபாசனை.
உபாசனை – மனதால் செய்யும் கர்மம் (8:00–20:00)
உபாசனை ஞானம் அல்ல; தியானத்துக்கு உபநிஷத் தரும் பெயர். இது மனத்தால் மட்டும் செய்யும் தீவிரமான கர்மம் (மானச கர்மம்).
- சொல்: ஆசனம் = அமர்தல்; உபாசனம் = அருகில் அமர்தல். கூட்டத்தில் சிலர் காலிஇடத்தில் அமர்வார்கள்; சிலர் பெரியவர் அருகில் – இடமில்லையெனில் காலடியில். ஆத்மாவின் அருகில் அமர்வதே உபாசனம்.
- அகங்காரம் vs ஆத்மா: அறியாமை வசப்பட்ட ஆத்மாவே அகங்காரம்; அது எப்போதும் "ரசத்தை" (சுகம், அமைதி) தேடி அலைகிறது. ஞானம் வந்தால் தேடல் நிற்கும் – பத்தாம் ஆள் தன்னைக் கண்டவுடன் தேடுவதை நிறுத்துவதுபோல.
- முன்னைய கர்மங்கள் உடல், வாக்கு, மனம் மூன்றாலும்; உபாசனையில் உடல் அமைதியாக, புலன்கள் அடங்க, மனம் மட்டும் வேலை செய்கிறது.
மானச கர்மத்தின் வலிமை
| வகை | விளக்கம் |
|---|---|
| தீவினை (செய்வினை) | ஒருவர் அழிய வேண்டும் என்று தீவிரமாக எண்ணுவது – அவருக்கு நோய், மனத்துயர் என சுவாமி கூறுகிறார் |
| நல்வினை | ஒருவர் குணமடைய, குடும்பம் ஒற்றுமையாக வாழ தீவிரமாக விரும்புவது – ரிஷிகள் இப்படி உதவினார்கள் |
- உடலால், வாக்கால் செய்வதைவிட மனதால் செய்யும் யக்ஞத்துக்கு ஆயிரம் மடங்கு பலன் என்று சொல்வார்கள்.
- உதாரணம் – பூசலார் நாயனார்: மனதிலேயே கல் கல்லாகக் கோயில் கட்டினார். அதே நாளில் மன்னனும் கோயில் கும்பாபிஷேகம் வைத்தான்; சிவன் அடியாரின் மனக் கோயிலுக்கே சென்றார்.
- மனத் தொற்று: வைரஸ் ஒரு செல்லுக்குள் நுழைந்து நூறு மடங்காகப் பெருகுவதுபோல (கொரோனா உதாரணம்), தீய எண்ணங்கள் பலவீனமான மனங்களில் புகுந்து பெருகும் – தூரம் தடையல்ல என்று சுவாமி கூறுகிறார். காரணமில்லாத பயம், விரக்தி இதனால் வரலாம் என்பது அவரது கருத்து.
- இவ்வளவு சக்தி இருப்பதால், அதை வேதாந்தம் படிக்கத் தயாராகும் நல்ல வழியில் உபநிஷத்துகள் திருப்புகின்றன.
ஸ்லோகம்: சகுண பிரம்ம மானச வ்யாபாரம் (20:00–30:00)
சதானந்தரின் வரையறை: உபாசனை = சகுண பிரம்மத்தைப் பற்றிய மனச் செயல்; உதாரணம் சாண்டில்ய வித்யா.
ஸ்லோகம்: உபாஸனானி ஸுணப்ரஹ்மவிஷயமானஸவ்யாபாரரூபாணி ஶாண்டில்யவித்யாதீனி
- மானச வ்யாபாரம்: ஒரே தலைப்பைப் பற்றி நீண்ட நேரம் தொடரும் எண்ணம். (நோயாளி நோயையே, தேர்வுக்குப் படிப்பவன் பாடத்தையே நினைப்பதுபோல.)
- நிர்குண vs சகுண பிரம்மம்:
- நிர்குண பிரம்மம் தியானிக்கும் நானே – தன்னைத் தானே தியானிக்க முடியாது; அது சமாதி.
- தியானம் தனக்கு வேறான ஒன்றைப் பற்றித்தான். ஞானம் குருவிடமிருந்து; தியானம் அதை உணரும் வழி. தவறாக உணர்வதைச் சரியாக உணர வைப்பது சமாதி.
- சகுண பிரம்மம் = இறைவன், பல உருவங்களில். தியான ஸ்லோகங்கள் (கணானாம் த்வா, ஸுக்லாம்பரதரம்) சொல்லும்போதே உருவம் மனதில் தோன்றும்.
- கண்ணன் சிலையை நிறம், ஆபரணம், புல்லாங்குழல், மயில்பீலி என விவரமாக நினைப்பது – சதாசிவ பிரம்மேந்திரரின் "மானச சஞ்சரரே" பாடல் இதற்கு உதாரணம்.
- வித்யாக்கள்: சாந்தோக்ய, பிரஹதாரண்யக உபநிஷத்துகளில் சுமார் 35 வகை உபாசனைகள் – சாண்டில்ய, உபகோஸல, தஹர, பூம, பஞ்சாக்னி, சோடசகலா, ஸம்வர்க்க, புருஷ வித்யா முதலியன.
சாண்டில்ய வித்யா (சாந்தோக்யம் 3.14)
மந்திரம்: ஸர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான் இதி ஶாந்த உபாஸீத
| சொல் | பொருள் |
|---|---|
| ஸர்வம் | உபநிஷத்தில் – எல்லா லோகங்களிலும் உள்ள அறிவுடையன, அறிவற்றன அனைத்தும் (அகிலம்) |
| கலு | பொருள் இல்லாத அசை (சந்தஸுக்காக) |
| இதம் ப்ரஹ்ம | இவை அனைத்தும் பிரம்மமே |
| தஜ்ஜலான் | அதில் பிறந்து, அதில் ஒடுங்கி, அதில் நிலைத்திருப்பது (அடுத்த பகுதி) |
| ஶாந்த உபாஸீத | அமைதியான, கலங்காத மனத்துடன் உபாசிக்கவும் |
- ஒவ்வொரு அணுவும், அணுவுக்குள் இருக்கும் ஆகாயமும், அணுவின் இயக்கமும் அவனே; என் உடம்பும் அணுக்களாலானதால் அதுவும் இறைவனே – இதை தொடர்ந்து சிந்திப்பதே உபாசனை.
- அணு விஞ்ஞானியாக இருந்தால் அதையே ஆழமாகச் சிந்திக்கலாம் – விஞ்ஞான முறை உபாசனையும் மெய்ஞானமே, முடிவில் பிரம்மத்தில்தான் அமர்வோம்.
தஜ்ஜலான் – குவாண்டம் உவமையுடன் (33:00–55:00)
தஜ்ஜலான் என்ற ஒரே சொல் முழு சிருஷ்டியையும் சொல்கிறது; சுவாமி அதைக் குவாண்டம் இயற்பியல் உவமையால் விளக்கி, அந்த விளக்கமே ஒரு மானச வ்யாபாரம் என்கிறார்.
| பகுதி | பொருள் | சிருஷ்டியில் |
|---|---|---|
| தஜ்ஜ (தத் + ஜ) | அதிலிருந்து பிறக்கிறது | தோற்றம் |
| தல்ல (தத் + ல) | அதில் ஒடுங்குகிறது | லயம் |
| ததன (தத் + அன) | அதில் நிலைத்து வாழ்கிறது | ஸ்திதி |
குவாண்டம் உவமை (சுவாமியின் விளக்கம்)
- பொருளின் அடிப்படை: ஆகாயம் (space), குவார்க்குகள், அவற்றை ஒட்டும் க்ளூவான் விசை.
- நுண்ணிய துகள்கள் அளவிடும்போது ஒரு இடத்தில் தோன்றுகின்றன; அளவிடாதபோது "எங்கும்" இருக்கும் நிலை (ஸ்க்ரோடிங்கர் சமன்பாடு – நிகழ்தகவு வட்டம் / orbital).
- நுண்ணிய நிலையில் அநிச்சயம் (குவாண்டம்); திரண்ட ஸ்தூல நிலையில் நிச்சயம் (நியூட்டன் விதிகள்) – இதை சுவாமி பஞ்சீகரணத்தோடு ஒப்பிடுகிறார்.
- அளவிடும் கருவி நம் உணர்வு (consciousness). தியானத்தில் உடலை "அளப்பதை" நிறுத்தினால் உடல் தோன்றுவதில்லை; மீண்டும் "நான் இருக்கிறேன்" என்ற நினைவு வந்தவுடன் தோன்றுகிறது.
- இங்கும் எங்கும் ஒரே சமயம் இருப்பது – இதுவே பிரகிருதி / மாயை / அனிர்வசனீயம்.
குறிப்பு: இந்த உவமை சுவாமியின் தியான விளக்கம்; "உணர்வே அளவீட்டைத் தீர்மானிக்கிறது" என்பது இயற்பியலில் ஒரு விளக்கம் மட்டுமே, ஒம்மதியல் இல்லை.
மித்யாவின் வரையறை
- ஸத்அஸத்ப்யாம் அனிர்வசனீயம் = உள்ளது என்றோ இல்லாதது என்றோ சொல்ல முடியாதது – இதுவே மித்யா.
நீயே தஜ்ஜலான்
- உணர்வு கவனித்தால் தோன்றும் (தஜ்ஜ), கவனம் விலகினால் மறையும் (தல்ல), தொடர்ந்து கவனித்தால் நிலைத்திருக்கும் (தனன) – அதனால் நீயே சர்வ ஆதாரம்.
- கயிறு-பாம்பு (அத்யாசம்): வெளியே கயிறு, மனதில் பாம்பு; அதுபோல வெளியே பிரம்மம், மனதில் "உலகம்".
- ஈஸ்வர சிருஷ்டி vs ஜீவ சிருஷ்டி (பஞ்சதசி): வெளி உலகை இறைவன் படைக்கிறார்; "என் வீடு, என் சொத்து, என் புகழ்" என்ற உலகை அகங்காரம் என்ற பேனா எழுதும் சுயசரிதை.
- விசாரம் முடிந்து "இங்கு அனைத்தும் நானே" என்ற பேருணர்வில் நிற்பது சமாதி; அதுவரை தியானம்.
- பஞ்சகோசங்கள் வழியே உள்ளே செல்லும்போது (அன்னமயம் → பிராணமயம் → மனோமயம் → விஞ்ஞானமயம் → ஆனந்தமயம்), ஸ்தூலத்திலிருந்து சூட்சுமத்திற்கு, இறுதியில் "எங்கும் இருக்கிறேன்" என்ற நிச்சயத்திற்கு.
உபாசனையின் பலன்கள் (47:00–1:01:50)
உபாசனை ஐக்கிய ஞானத்தைத் தருவதில்லை; குருவின் உபதேசத்தை நீண்ட நேரம், ஐயமின்றிக் கேட்கும் மனதைத் தயார் செய்கிறது – இது ஒரு அப்யாசம்.
உவமை – செக்கு: எள்ளை ஆட்டினால் முக்கியப் பலன் நல்லெண்ணெய்; உபரியாக பிண்ணாக்கு.
| பலன் | என்ன |
|---|---|
| முக்கிய பலன் – சித்த சுத்தி | ராக-த்வேஷமின்றி "சாந்த" நிலை |
| முக்கிய பலன் – ஏகாக்ரதா | ஒரு தலைப்பில் நீண்ட நேரம் அமரும் வல்லமை (ஏகம் = ஒன்று, அக்ர = முனை; ஊசிமுனை போல) |
| அவாந்தர பலன் – சித்திகள் | உபாசிக்கும் தெய்வத்தின் காட்சி, சிரஞ்சீவி தன்மை போன்றவை |
- காட்சி ஒருமுறைதான்: நாரதருக்கு நாராயண தரிசனம் ஒருமுறை கிடைத்தது; அது இறைவன் மீது நாட்டத்தை எழுப்பும் "போனஸ்" மட்டுமே; அதில் நின்றுவிடக் கூடாது.
- சகுண உபாசனையில் "நான் வேறு, இறைவன் வேறு" நிலைத்திருக்கும்; சாண்டில்ய வித்யாவில் "நானே இறைவன்" என்ற சிந்தனை வருகிறது.
- ஸ்ரீவித்யா / ஆதார சக்கர தியானம்: ஆறு ஆதாரங்களிலும் அம்பிகையின் குணங்களை தன்னில் பாவிப்பது – இழிவானதை (நிஷ்கிருஷ்டம்) உயர்ந்ததாக (உத்கிருஷ்டம்) பாவிக்கும் உபாசனை (குண்டலினி, ராஜயோகம்).
தியானத்துக்கான படிகள்
- யம, நியமங்களால் மனத்தூய்மை (இவை இல்லாவிட்டால் தியானத்தில் மனம் அலையும்)
- ஆசனம், பிராணாயாமம் – உடலும் புலன்களும் அடங்குதல்
- பிரத்யாகாரம், தாரணை (ஜப தியானம்) – ஏகாக்ர புத்தி
- தியானம் – நீண்ட மானச வ்யாபாரம்
- "அதுவே நான்" என்ற உணர்வில் நிற்றல் – நிர்விகல்ப சமாதி
சுரேஸ்வராச்சாரியரின் படிநிலை (1:01:50–1:09:30)
நித்திய கர்மத்திலிருந்து ஆத்ம நிலை வரை ஒரு தெளிவான சங்கிலியை நைஷ்கர்ம்ய சித்தி தருகிறது; கர்மம் நேரடியாக மோட்சம் தராது, மனதைத் தயார் செய்கிறது.
- பின்னணி: சுரேஸ்வரர் சங்கரரின் நான்கு சீடர்களில் ஒருவர். முன்பு கர்மத்தால் பிரம்ம நிலை என்று வாதிட்டவர்; சங்கரர் இரண்டு வாதங்களால் வென்றார்: 1. நித்தியத்தை யாராலும் உண்டாக்க முடியாது. 2. அநித்தியமான கர்மத்தால் நித்திய பலன் வராது. அதனால் அறிவே வழி.
- தோற்ற பின் சன்னியாசம் வாங்கி சுரேஸ்வராச்சாரியர் ஆனார்.
படிநிலை (சுருக்கமாக)
- நித்திய கர்ம அனுஷ்டானம் → தர்மம் (புண்ணியம்) உண்டாகிறது
- பாவம் குறைகிறது – பாவம் செய்ய வாய்ப்பே குறைகிறது
- சித்த சுத்தி – பொறாமை, புறம், பொய் நோக்கி மனம் செல்லாது
- சம்சாரத்தின் நிலையாமை புரிதல் – புகழ், பணம், பதவி அனைத்தும் நொடியில் போகலாம்; அவை ஈஸ்வர பிரசாதம்
- வைராக்கியம் – அநித்தியத்தில் ரசனை குறைதல்
- முமுக்ஷுத்வம் – தர்ம, அர்த்த, காமம் நிலையான சுகம் தராது என்ற உணர்வு
- அதற்கான வழியைத் தேடுதல் (உபாய பர்யேஷணம்)
- சர்வ கர்ம சன்னியாசம் – மற்ற கர்மங்களைக் குறைத்து ஞான சாதனையில் மட்டும் ஈடுபடுதல்
- யோகாப்யாசம் – உபாசனை, மனதை உள்முகமாகத் திருப்பி "நான் யார்?" விசாரம்
- தத்த்வமஸி முதலிய வாக்கியார்த்த ஞானம்
- அவித்யை நீங்குதல்
- ஸ்வாத்மாவில் நிலைத்தல் – "ஸர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம" என்ற உணர்வு
சுருக்கம்
- கர்ம வரிசை இன்று முடிந்தது: நித்திய, நைமித்திக, பிராயச்சித்த கர்மங்கள் மற்றும் உபாசனை.
- இவை அனைத்தும் சித்த சுத்திக்கும் ஏகாக்ரதைக்கும்; ஞானம் வேதாந்த சிரவணத்தால்.
நூலின் அமைப்பு (1:00–4:00)
வேதாந்த சாரம் 227 பகுதிகள் கொண்ட உரைநடை நூல் (முதல் இரண்டு மட்டும் ஸ்லோகங்கள்); சம்பிரதாய குருநாதர்கள் அதை ஆறு அத்தியாயங்களாகப் பிரித்துள்ளனர்.
| அத்தியாயம் | தலைப்பு |
|---|---|
| 1 | மங்களம், குரு நமஸ்காரம், அனுபந்தம், சாதன சதுஷ்டயம், குருவை நாடுதல் (தற்போது இங்கு) |
| 2 | ஸாமான்ய அத்யாரோபம் |
| 3 | விஶேஷ அத்யாரோபம் |
| 4 | அபவாதம் – அத்யாரோபத்தை நீக்குதல் |
| 5 | ஸாதன ப்ரகரணம் – பதஞ்சலி யோக சூத்திரக் கருத்துகளுடன் |
| 6 | பலன் – ஜீவன்முக்தி |
- மீள்பார்வை: அனுபந்தம் = விஷயம், அதிகாரி, பிரயோஜனம், சம்பந்தம். அதிகாரி – கர்மங்களால் சிறிது விவேக-வைராக்கியம் பெற்று, நிலையான பொருளைத் தேடுபவன்.
பகுதி 13–14: கர்மம், உபாசனையின் பலன்கள் (4:00–23:00)
கர்மத்தின் முக்கியப் பலன் புத்தி சுத்தி; உபாசனையின் முக்கியப் பலன் சித்த ஏகாக்ர்யம். மேலுலகம் அவாந்தர (உபரி) பலன் மட்டுமே.
பகுதி 13: ஏதேஷாம் நித்யாதீனாம் புத்திசுத்திஃ பரம் ப்ரயோஜனம், உபாஸனானாம் து சித்தைகாக்ர்யம்
- கர்ம வகைகள்: ஸ்ரௌத (வேதம் சொன்னது), ஸ்மார்த்த (ஸ்மிருதி சொன்னது), பூர்த்த (சமூக சேவை).
- அழுக்கு உவமை: கண் சுவரில் அழுக்கைக் காட்டும், நீக்காது. ஞானம் மாசைக் காட்டும்; கர்மமே மாசை நீக்கும்.
- புத்தியின் மாசு – மோகம்: கோபம், பொறாமை, காமம் போன்ற மன உணர்வுகள் புத்தியை மழுங்கச் செய்கின்றன.
- படித்தவன் கூட ஒரு நிமிடக் கோபத்தில் நிலையிழக்கிறான்.
- ஒரு உணவையோ மூலிகையையோ மிகையாக உயர்த்திப் பிடிவாதம் பிடிப்பது, உயர்ந்ததைத் தாழ்வாகப் பேசுவது – இவை மோகத்தின் அடையாளங்கள் என்கிறார்.
- ஆதாரம்:
- பிரஹதாரண்யகம் 4.4.22 – வேத அனுவசனம், யக்ஞம், தானம், தவம் மூலம் ஆத்மாவை அறிய விரும்புகிறார்கள் (விவிதிஷந்தி = அறியும் ஆவல்).
- மனுஸ்மிருதி – தபஸா கல்மஷம் ஹந்தி: தவத்தால் பாவம் நீங்குகிறது.
- சிறிது வேத மந்திரம் – சாந்தி மந்திரம், காயத்ரி – ஓதினாலும் "இதன் பொருள் என்ன?" என்ற ஆவல் வந்து அர்த்த குருவை நாடலாம். வேதம் கற்க யாருக்கும் தடையில்லை என்பது சுவாமியின் நிலைப்பாடு.
- சித்த நைஶ்சல்யம்: வங்கி கவுண்டரில் எல்லோரும் பரபரப்பாக இருக்க, ஒருவர் மட்டும் புன்னகையுடன் அமைதியாக, கனிவாக வேலை செய்வது – சலனமில்லாத மனத்தின் உதாரணம்.
பகுதி 14: அவாந்தர பலன்
| செய்வது | அடைவது | ஆதாரம் |
|---|---|---|
| நித்திய-நைமித்திக கர்மம் | பித்ரு லோகம் | கர்மணா பித்ருலோகஃ (பிரஹதாரண்யகம்) |
| + உபாசனை (வித்யா) | சத்திய லோகம் / பிரம்ம லோகம் | வித்யயா தேவலோகஃ |
- பித்ரு லோகம் (சுவாமியின் வர்ணனை): முன்னோர் அடுத்த பிறவிவரை தங்கும் இடம்; நோயில்லா வாழ்க்கை. இங்கு செய்யும் ஒவ்வொரு புண்ணியமும் அங்கு வீட்டுக்கு ஒரு செங்கல்.
- சத்திய லோகம்: மேலுலகின் உச்சி; ஸாரூப்ய, ஸாமீப்ய, ஸாலோக்ய, ஸாயுஜ்ய பதமுக்தி பெற்றவர்கள் வாழும் இடம்.
பகுதி 15–16: சாதன சதுஷ்டயம், விவேகம் (23:00–42:00)
பிரம்மம் மட்டுமே நித்தியம், மற்றனைத்தும் அநித்தியம் என்று விசாரித்துத் தெளிவதே விவேகம்.
பகுதி 15 – நான்கு சாதனங்கள்:
- நித்ய-அநித்ய வஸ்து விவேகம்
- இஹ-அமுத்ரார்த்த பலபோக விராகம் (வைராக்கியம்)
- சமாதி ஷட்க ஸம்பத்தி
- முமுக்ஷுத்வம்
பகுதி 16: முதலாவதாக (தாவத்) – ப்ரஹ்மைவ நித்யம் வஸ்து, ததோன்யத் அகிலம் அநித்யம்
மூன்று வகை
| வகை | வரையறை | உதாரணம் |
|---|---|---|
| நித்தியம் | மூன்று காலத்திலும் இருப்பது | பிரம்மம் |
| அநித்தியம் | நிகழ்காலத்தில் மட்டும்; தோன்றி, மாறி, மறைவது | சாக்பீஸ், துணி, உடல், தங்கம், பூமி, சூரியன் |
| துச்சம் | மூன்று காலத்திலும் இல்லாதது | மலடியின் மைந்தன், முயல்கொம்பு, ஆகாசத் தாமரை |
- உடல் அநித்தியம்: காலையில் 63 கிலோ, இரவில் 800 கிராம் கூடுதல், மறுநாள் மீண்டும் 63 – தினமும் பொருள் உள்ளே வந்து வெளியே போகிறது. நினைவுகள், உணர்வுகளும் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன.
- விஞ்ஞானம்: இடம், காலம், பொருள், விசை நான்கும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்தவை, அனைத்தும் அநித்தியம். நித்தியம் = எதையும் சாராமல் தானே இருப்பது.
- நித்தியம் ஏன் இருக்க வேண்டும்: தோன்றுவதற்கும் மறைவதற்கும் இடம் தரும் ஒன்று தோன்றாமல் மறையாமல் இருக்க வேண்டும் (திரைச்சீலைக்குப் பின் மறையும் குழந்தை உவமை). இதுவே "அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா".
விவேகத்திற்கு மூன்று கருவிகள்
| கருவி | என்ன காட்டுகிறது |
|---|---|
| அனுபவம் | அனுபவங்கள் மாறினாலும் அனுபவிக்கும் "நான்" மாறுவதில்லை |
| அனுமானம் | தோன்றியது அழியும் – பானை மண்ணிலிருந்து தோன்றி உடைவதுபோல |
| ஆகமம் | சாஸ்திரம், அறிவியல் நூல்கள் – ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் முதலியவை என சுவாமி |
- முடிவு: எல்லாவற்றையும் "அநித்தியம்" என்று அறியும் அந்த உணர்வு – பிரம்மம் (consciousness principle) – நித்தியம்.
விவேகத்தின் பலன் (42:00–49:30)
விவேகம் வந்தவன் தன் வாழ்க்கையையும் பிறர் வாழ்க்கையையும் சோதித்து, மனிதன் போராடிப் பெறும் எல்லாமே நிலையற்றது என்று காண்கிறான்.
- முண்டக உபநிஷத்: பரீக்ஷ்ய லோகான் கர்மசிதான் – கர்மத்தால் கிடைக்கும் லோகங்களை சோதித்து வைராக்கியம் அடைகிறான்.
- குழந்தைப் பருவம் முதல் திருமணம், தொழில் வரை வாழ்க்கை ஒரு போராட்டம். இலக்குகள்: பணம், பதவி, பட்டம், பரிசு, பரிவு.
| தேடல் | நிலையாமைக்கு சுவாமியின் உதாரணம் |
|---|---|
| பரிசு | சாஹித்ய அகாதமி விருது – ஒரு ஆண்டு மட்டுமே மவுசு; அடுத்த ஆண்டு வேறொருவர், அதால் மனக்கலக்கம் |
| பதவி | ஓய்வு பெற்று 15 ஆண்டுகளாகியும் தொலைபேசியில் "HOD பேசுகிறேன்" என்று சொல்லும் பேராசிரியர்; ஓய்வுக்குப் பின் கவனிப்பாரற்ற அதிகாரிகள் |
| பணம் | பர்ஸில் வைத்த பணம் மாலைக்குள் கரைந்துவிடுகிறது |
- முக்கியம்: சம்பாதிக்க வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. "நிலையற்றது" என்று தெரிந்தே சம்பாதி, பட்டம் பெறு, பரிசு வாங்கு – இதுவே விவேசனம்.
- விவேகத்தின் பெரிய பலன்: பற்றின்றி அனுபவிக்கும் நிலை – அதுவே அடுத்த சாதனமான வைராக்கியம்.
பகுதி 17: வைராக்கியம் – பற்றின்மை (49:30–1:09:50)
வைராக்கியம் என்றால் அனுபவிக்காமல் இருப்பது அல்ல; அனுபவித்துக்கொண்டே அடிமையாகாமல், விட முடியும் நிலையில் இருப்பது.
பகுதி 17: ஐஹிகானாம் ஸ்ரக்சந்தனவனிதாதி விஷயபோகானாம் கர்மஜன்யதயா அநித்யத்வாத்... விரதிஃ
- இஹ (இவ்வுலகம்): மாலை, சந்தனம், உறவுகள் போன்ற போகங்கள்.
- அமுத்ர (மறுமை): பித்ரு/தேவ லோகத்தின் அமிர்தம், இளமை, விரும்பியதெல்லாம்.
- இரண்டும் கர்மஜன்யம் – செய்து பெறுவது; தோன்றியது அநித்தியம். செய்யாமலே கிடைக்கும் நித்திய சுகம் ஒன்று இருக்கிறது என்பதே தேடல்.
| சுகம் தருபவை | உதாரணம் |
|---|---|
| பொருட்கள் | உணவு, ஆபரணம், புதிய உடை, செல்போன் |
| சூழ்நிலைகள் | கடற்கரை, பூங்கா, கோயில், வனம் |
| உறவுகள் | குழந்தைகள், வாழ்க்கைத் துணை |
பற்று vs அனுபவம்
- ஐஸ்கிரீம், பஞ்சு மிட்டாய் போல – பிடித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே கரைகிறது. ஒருவன் பற்றுவதை மற்றவன் விடுகிறான்; நேற்று பிடித்தது இன்று பிடிக்கவில்லை.
- ஆசை எப்போதும் அறிந்த, அனுபவித்த பொருளில்தான் வரும்.
- காபி உதாரணம்: இன்று இல்லையெனில் "பரவாயில்லை" – அனுபவம்; தலைவலி, எங்காவது போய்க் குடிக்கிறேன் – பற்று.
- வாய்ப்பே இல்லாமல் அனுபவிக்காதது வைராக்கியம் அல்ல; முன்னால் இருந்தும் "வேண்டாம்" என முடிவதுதான் வைராக்கியம்.
தியாகத்தின் சுகம் (உபநிஷத் ஆனந்த மீமாம்சை)
- பூமி முழுவதும் சொந்தமான 25 வயது இளைஞனின் சுகம் = ஒரு "மனித சுக அலகு".
- கந்தர்வ லோகம் 100 மடங்கு; அதைத் தியாகம் செய்தால் சொர்க்கம். கீழானதை விடும்போது மேலான சுகம்.
- எல்லா லோகங்களையும் தியாகம் செய்பவனுக்கு அளவற்ற பிரம்மானந்தம். ஞானிகளுக்குப் பணம், புகழ் தானாக வந்தாலும் கண்ணெடுத்தும் பார்ப்பதில்லை.
வைராக்கியத்தை வளர்க்கும் வழிகள்
- விவேகத்தால் வரும் வைராக்கியமே நிலையானது – இயலாமை, இல்லாமையால் வருவது நிலைமை மாறினால் போய்விடும்.
- அனுதர்சனம் – "இது நிலைக்குமா?" என்று அறிந்தே பெறுவது. வெளியே மறுக்காமல், உள்ளே "அவசியமில்லை" என்ற உணர்வு.
- யதார்த்த தர்சனம் – மோகமா, பொறாமையா, கோபமா – எதன் அடிப்படையில் வாங்குகிறேன் என்று சோதிப்பது.
- தோஷ தர்சனம் – சுகத்தோடு வரும் துன்பத்தையும் சீர்தூக்கிப் பார்ப்பது.
- சேவை / தானம் – பொருள் மட்டுமல்ல, உழைப்பும் ஆதரவும். கஷ்டத்தில் உடனிருந்து "நாங்கள் இருக்கிறோம்" என்ற உணர்வைத் தருவதும் தானமே.
வைராக்கியத்தின் பலன்
- மன சலனம் கட்டுப்படும். கீழானதில் பற்று விடும்போது மேலானதில் – குரு, சாஸ்திரம், சத்சங்கம் – பற்று வளரும்; அது தோஷமல்ல.
அடுத்த வகுப்பு
- மூன்றாவது சாதனம்: சமாதி ஷட்க ஸம்பத்தி – தத்துவ போதத்தில் பார்த்ததை சதானந்தர் வேறு வகையில் அணுகுவார்.
மீள்பார்வை: விவேகம், வைராக்கியம் (0:50–10:30)
விவேகம் புத்தியில் வந்தாலும், உணர்வுமயமான மனம் அதை ஏற்க வைராக்கியம் வளர வேண்டும்.
- விவேகம்: உடல், மனம், புத்தி உட்பட அனைத்தும் தோன்றி, இருந்து, மறைவதால் அநித்தியம்.
- தூக்க உதாரணம்: தூக்கத்தில் "நான்" என்ற அகங்காரம் கரைகிறது, காலையில் மீண்டும் எழுகிறது. அது மறைந்து மீண்டும் தோன்றும் இடம் – அறிவு ஸ்வரூபமான நான் – நித்தியம்.
- குருவின் தெளிவு: நித்தியமானதே அநித்திய அகங்காரமாகவும் வெளிப்படுகிறது (ஈஸ்வர சிருஷ்டி). ஞானத்திற்குப் பின் அகங்காரம் வந்து போனாலும் சோகம், மோகம், பயம் இருக்காது – அதுவே ஜீவன்முக்தி.
- வைராக்கியம்: அனுபவிப்பதில் தவறில்லை; அது உன் சுதந்திரத்தை (ஆதீனம்) பறிக்கும்போது அங்கு பற்று வந்துவிட்டது என்று கவனி; விவேகம் துணையாக விலகு.
பகுதி 18–19: சமாதி ஷட்கம், சமம் (10:30–35:00)
சமம் = சிரவணம், மனனம், நிதித்யாசனத்துக்கு வேறான விஷயங்களிலிருந்து மனதை மீட்டு, ஞான சாதனைக்கு முன்னுரிமை தருவது.
- சமாதி ஷட்கம் = சமம் முதலிய ஆறு: சமம், தமம், உபரதி, திதிக்ஷா, சமாதானம், ஸ்ரத்தா. (இது "சமாதி" நிலை அல்ல; சம + ஆதி.)
- ஆதாரம்: பிரஹதாரண்யகம் – சாந்தோ தாந்த உபரதஸ் திதிக்ஷுஃ... ஆத்மன்யேவாத்மானம் பஶ்யதி. சமாதானம் வேறொரு சாகையில் வருகிறது.
- சமம் = மன அடக்கம்; தமம் = பத்து இந்திரியங்களின் (5 ஞான, 5 கர்ம) அடக்கம். தயானந்த சரஸ்வதி தமத்தை முதலில் வைப்பார்.
- ஆதீனம்: புலன், மனம், புத்தி சொன்ன வேலையைச் செய்ய வேண்டும்; அவற்றின் கட்டுப்பாட்டில் நாம் இருந்தால் ஆதீனம் இழந்தோம்.
பகுதி 19: ஶமஸ்தாவத் ஶ்ரவணாதிவ்யதிரிக்தவிஷயேப்யோ மனஸோ நிக்ரஹஃ
- வகுப்புக்கு முன்னுரிமை – மற்ற கடமைகளை முன்கூட்டியே முடித்து நேரம் ஒதுக்குவது, நூல் வாங்கித் தயாராவது எல்லாம் சமத்தில் அடங்கும்.
- குருகுலத்தில் 5–10 நாள் தங்கியாவது துறவு வாழ்க்கையை அனுபவித்தால் சமதமங்கள் இயல்பாகும். இந்தக் கட்டுப்பாடு தண்டனை அல்ல – அதில் கிடைக்கும் சுகம் உலக சுகத்தைவிடப் பல மடங்கு.
மனம் வெளியே செல்லும் இரண்டு வழிகள்
| வழி | என்ன | சுவாமி சொல்லும் உபாயம் |
|---|---|---|
| ஸ்மிருதி வசம் | கடந்த கால நினைவுகள், அனுபவித்த சுகங்கள், வாசனைகள் | 10 நிமிடம் தனிமையில் அமர்ந்து மனம் எங்கெல்லாம் ஓடுகிறது என்று குறித்துக்கொள் |
| இந்திரிய துவாரம் | கண், காது, மூக்கு வழியே வரும் விஷயங்கள் (உணராமலே வரும் வாசனைகளும்) | புலன்களுக்கு நல்ல பொருளைக் கொடு – பக்திக்குத் துணையான சூழல் |
- ஆழ்மனத் தூண்டல்கள்: மனம் ஓடும் இடத்துக்குக் கீழே பற்றாக்குறை, பாதுகாப்பின்மை, ஆதரவின்மை, குற்ற உணர்வு போன்ற சிறுவயது உணர்வுகள் இருக்கலாம். அவற்றைக் கண்டுபிடித்தால்தான் சமம் சாத்தியம்.
- தீய எண்ணங்கள் வந்தால்: குற்ற உணர்வு வேண்டாம். அவை முன்பு மூட்டிய நெருப்பின் புகை – நான் மனம் அல்ல; தன்னைத் தானே பரிவோடு பார்.
- பலன்: அடங்கிய மனமே ஒரு சுகம்; கூடவே ஸ்ரவண புஷ்கலம் – குருவின் வாக்கு ஆழமாகப் பதியும்.
பகுதி 20: தமம் – வாக் தபஸ் (35:00–47:00)
தமம் = புறக் கருவிகளை (பாஹ்ய இந்திரியங்கள்) லட்சியத்துக்கு வேறான விஷயங்களிலிருந்து விலக்கி வைத்தல்; அதில் முக்கியமானது பேச்சு.
பகுதி 20: தமஃ பாஹ்யேந்திரியாணாம் தத்வ்யதிரிக்தவிஷயேப்யோ நிவர்தனம்
- ஞானேந்திரியங்கள் மனம் அடங்கினால் தானாக அடங்கும்; கர்மேந்திரியங்களில் வாக்குதான் அன்றாடம் நம்மை சம்சாரத்தில் இழுக்கிறது.
- "சமத்துக்கு முன் தமத்தைச் செய்யுங்கள்" – வாய் அடங்கினால் மனம் பெட்டிப் பாம்பாக அடங்கும். மனம் வெளியே வருவது வாய் வழியே.
வாக் தபஸ் – பேசும்முன் நான்கு சோதனைகள்
- உண்மையா? – நானே உண்மை என்று கண்டுபிடித்ததை மட்டும். யாரோ சொன்னது, செய்தித்தாளில் படித்தது – இவை வேண்டாம். (இதால்மட்டுமே பாதிப் பேச்சு குறையும்.)
- துன்பம் தருமா? – உண்மையாக இருந்தாலும் பிறரைத் துன்புறுத்தும் எனில் சொல்லாதே.
- அளவாக – குறைந்த சொற்களில்.
- இனிமையாக, பயனுள்ளதாக – ஸத்யம் வத, ஹிதம் வத; பயனற்றதைச் சொல்லாதே.
- நினைவூட்டி: கையில் ஒரு ரப்பர் பேண்ட் – பேசும்முன் "நான் வாக் தபஸில் இருக்கிறேன்" என்று நினைவுபடுத்த.
- புத்தி செல்லக்கூடியதை முடிவெடுத்துப் பேசும்போது மன உணர்வுக்கும் சொல்லுக்கும் இடைவெளி வரும் – உடனடி எதிர்வினை (react) குறையும்.
- மௌன விரதம் – ஒரு நாளாவது இருந்து பார்க்கவும்.
துஷ்ட சங்க தியாகம்
- தீய சேர்க்கையைக் குறைத்தல் – வெளியில் மட்டுமல்ல, மனதில் இருக்கும் பழிவாங்கும் உணர்வும் இதில் அடங்கும்.
- புரளி பேசுபவர் வந்தால் இன்முகத்தோடு வரவேற்று, மனம் புண்படாமல் பேச்சை மாற்று; தேவையெனில் இனிமையாக "வேண்டாம்" என்று சொல்லப் பழகு.
தமத்தின் பலன்
- மனதில் பேரமைதி. உபரியாக: புலன்கள் கூர்மையாகும் – மற்றவர் கவனிக்காததை (நீட்டிய மின்கம்பி, கெடும் பொருள்) காணும் கண், சமையலில் சுவை நேர்த்தி, உடல்நலம்.
பகுதி 21: உபரதி (47:00–1:03:00)
உபரதிக்கு இரண்டு பொருள்: (1) செய்யும் காரியத்திலிருந்து மனம் விலகாமல் இழுத்து வைத்தல்; (2) விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களையும் முறைப்படி தியாகம் செய்தல் (சன்னியாசம்).
பகுதி 21: நிவர்திதானாம் ஏதேஷாம் தத்வ்யதிரிக்தவிஷயேப்ய உபரமணமுபரதிர்வா விஹிதானாம் கர்மணாம் விதினா பரித்யாகஃ
1. தான் உண்டு, தன் வேலை உண்டு
- மனதுக்கு ஒரு லட்சியம் கொடு (உதா: இன்று 10 பக்கம் படிப்பேன்); வேறு விஷயத்துக்குச் சென்றால் உடனே மீட்டுக் கொண்டு வா.
- பாதியில் விட்ட 10 வேலைகள் → சலிப்பு. ஒன்றை முழுமையாக முடித்துவிட்டு அடுத்தது.
- சிறிய விஷயத்திலும்: வண்டி நிறுத்தும்போது சரியாக நிற்கிறதா, இஸ்திரிப் பெட்டியை அணைத்தோமா – கவனம் முழுவதும் அங்கே.
2. தேவையற்ற கடமைகளை விடுதல்
- புதிய பொறுப்புகளை தலையில் சுமத்திக் கொள்ளாதே; ஏற்கனவே எடுத்தவற்றை முடி.
- சோதனை: இந்தக் கடமை சமதமத்திலிருந்து மனதை விலக்குமா? பாராட்டு, பதவி, பரிவுக்காகவோ கெட்ட பெயருக்கு பயந்தோ செய்கிறோமா? அப்படியெனில் விடு. இல்லையெனில் தாராளமாகச் செய்.
- உலகம் தூற்றவும் செய்யும், போற்றவும் செய்யும்; தூற்றுதலைத் தாங்கும் பலம் வராமல் ஞானத்தில் நிலைபெற முடியாது.
ஸ்வதர்மம்
- தத்துவ போதம்: ஸ்வதர்மானுஷ்டானமேவ உபரதி. உன் தொழில் போதுமான வருமானம் தந்தால் அதிலேயே இரு; அதிக பணத்துக்காக பக்கத் தொழில்களுக்குச் சென்றால் மனத்தூய்மை போகும். பற்றாக்குறை எனில் அதே தொழிலில் மேம்படுத்து அல்லது செலவைக் குறை.
- ஸ்வதர்மம் = பரோபகாரம்: குடும்பம், சமூகம், கோயிலுக்காகச் செய்வதில் தனக்கான உபகாரமும் அடங்கிவிடும்.
சன்னியாசத்தின் இரண்டு வடிவங்கள்
| வடிவம் | என்ன |
|---|---|
| கர்ம சன்னியாசம் | கர்மம், பலன் இரண்டையும் விடுதல் |
| கர்மயோகம் (பல தியாகம்) | கர்மத்தைச் செய்து, பணம்-பதவி-பட்டம் என்ற பலனை குறிக்கோளாக வைக்காமல் விடுதல் |
- பரோபகாரமாக வாழும் இல்லறத்தானும் சன்னியாசியே என்று கீதையில் கண்ணன்.
- பலன்: நைஷ்கர்ம்ய சித்தி (சுரேஸ்வரர்); முண்டகம் – சன்னியாஸ யோகாத் யதயஃ ஶுத்தஸத்வாஃ.
பகுதி 22: திதிக்ஷா – பொறுமை (1:03:00–1:18:20)
திதிக்ஷா = இருமைகளை (த்வந்தம்) சகித்துக்கொள்வது. மாற்ற முடியும் ஒன்றை மாற்று; முடியாததை ஏற்றுக்கொள்.
பகுதி 22: திதிக்ஷா ஶீதோஷ்ணாதித்வந்த்வஸஹிஷ்ணுதா
- இருமைகள்: குளிர்-வெப்பம் ஒரு உதாரணம் மட்டுமே. பகல்-இரவு, விழிப்பு-தூக்கம், நல்லவர்-கெட்டவர், புகழ்ச்சி-இகழ்ச்சி, லாபம்-நஷ்டம் – உலகமே த்வந்தம்.
- கண்ணனே மனித வடிவில் புகழ்ச்சியும் இகழ்ச்சியும் சகித்தார் – சிசுபாலனின் நூறு வசைகளையும் பொறுத்தார்.
- பெரிய பாடம்: சுற்றுச்சூழலையோ பிறரையோ மாற்றுவது மிகக் கடினம்; தன்னை மாற்றிக்கொள்வது சுலபம் (please change yourself). வெயிலை மாற்ற முடியாது; குடை பிடிக்கலாம்.
- சுகத்தையும் பொறுத்துக்கொள் (சுவாமி): சுவாசிப்பதே, உயிரோடு இருப்பதே, வீடு இருப்பதே சுகம்; துக்கத்தைத் தேடாமல் இருந்தால் போதும்.
திதிக்ஷாவை வளர்க்கும் வழி
- விரும்பிச் சிறிது கஷ்டத்தை ஏற்றுக்கொள் – சில நாள் வெந்நீர் இல்லாமல் குளி, குறைந்த பொருள்களுடன் வாழ். சார்பு (dependency) உள்ளதில் எதிர்முனையில் பழகு.
- ஐயப்ப விரத உதாரணம்: 48 நாள் – பச்சைத் தண்ணீரில் குளியல், செருப்பில்லா நடை, பழைய பழக்கங்களை விடுதல். முதல் 10 நாள் கஷ்டம்; பிறகு அதுவே சுகம், விடுபட்ட உணர்வு. இதுவே தபஸ்.
கீதையின் வரையறை (2.14, 2.15)
- 2.14 – மாத்ராஸ்பர்ஶாஸ்து கௌந்தேய...: சுக-துக்கம் புலன்களுக்கும் விஷயங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பால் வருவது – "கண் பார்த்தது", "நான் பார்த்தேன்" அல்ல. அவை வந்து போகும் (ஆகமாபாயினஃ), அநித்தியம்; அவற்றைப் பொறுத்துக்கொள் (தான் திதிக்ஷஸ்வ).
- 2.15 – யம் ஹி ந வ்யதயந்த்யேதே...: புலன்களால் கலங்காமல் சுக-துக்கத்தை சமமாகக் காணும் தீரன் அமிர்தத்துவத்துக்குத் தகுதியாகிறான்.
அடுத்த வகுப்பு
- மீதமுள்ளவை: சமாதானம், ஸ்ரத்தா.